| Artykuły |
|
kategoria: Podróże>Afryka | data dodania: 2008-04-04 |
|
autor: bea, |
Madera - krótki przewodnik |
|
| ocena: 4.50 | przeczytano 13270 razy |
Madera leży na Atlantyku 1000 kilometrów na południowy-zachód od
Lizbony i 800 kilometrów od wybrzeża Afryki. Archipelag tworzą wyspy:
Madera (741 km kwadratowych), Porto Santo (42,5 km kwadratowych) oraz
niezamieszkane Desertas i Selwagens (ostoje ptaków),
Archipelag wyłonił się z oceanu pięć milionów lat temu w wyniku
erupcji wulkanów. Proces kształtowania wyspy trwał ponad cztery
miliony lat. Choć ostatnia erupcja miała tu miejsce 6,5 tysiąca lat
temu, to gleba uformowana z wulkanicznej lawy i popiołu ma
charakterystyczny kolor. Powierzchnia wysp jest górzysta. Najwyższym
szczytem Madery jest Pico Ruivo (1861 m n.p.m.). Madera ma 57
kilometrów długości i 22 kilometry szerokości.
Porto Santo zostało odkryte przez żeglarzy portugalskich w 1418 roku,
a Madera w 1420 roku. Byli to Juan Gonzales Zarco i Tristan Vaz
Texeirana, którzy na polecenie księcia Henryka Żeglarza poszukiwali
nowych lądów. Na wyspach (w przeciwieństwie do Wysp Kanaryjskich) nie
było rdzennych mieszkańców. Kiedy żeglarze po raz pierwszy zobaczyli
Maderę była ona gęsto zarośnięta drzewami. Pewnie dlatego nazwali ją
Ilha da Madeira czyli Wyspa Drewna. Odkryte wyspy szybko zostały
zasiedlone i zagospodarowane - najstarsze plantacje trzciny cukrowej
pochodzą z XV wieku. Wyspa stała się też przystankiem żeglarzy w
drodze do i z Ameryki.
Dziś mieszkańcy Madery uprawiają winorośl, trzcinę cukrową, warzywa i
owoce, zajmują się rybołówstwem, wytwarzają wino madera, zajmują się
hafciarstwem i wikliniarstwem. Tereny rolnicze rozciągają się przede
wszystkim wzdłuż słonecznego wybrzeża południowego. Na chłodniejszej i
bardziej wilgotnej północy jest mniej osiedli. Do wielu zakątków
centrum wyspy można dotrzeć tylko pieszo.
Dzięki swemu łagodnemu klimatowi Madera jest regionem turystycznym o
światowej sławie. Średnia temperatura w styczniu wynosi 15 stopni C, a
w lipcu około 22 stopni C. Panujący klimat często określany jest jako
"wieczna wiosna". Potwierdzają to nieustannie kwitnące rośliny.
Kwiaty, które w Europie hoduje się w doniczkach, na Maderze rosną w
ogrodach. Na ulicznych klombach, w parkach, ogrodach rosną storczyki,
prymule, lilie, hortensje, jacarandy, azalie drzewiaste i wyglądające
jak drzewa gwiazdy betlejemskie.
LEWADY i LAS LAUROWY
Miłośnicy plaż i opalania nie będą Maderą zachwyceni - plaże tu po
prostu nie istnieją. W Calheta jest niewielka piaszczysta plaża, lecz
jest ona sztucznie przygotowana. Do oceanu też najczęściej trudno się
dostać, ponieważ wyspa prawie wszędzie stromo schodzi do morza. Wynika
to z tego, że Madera to wierzchołek podwodnej góry. Nad powierzchnie
oceanu wystaje tylko około jednej trzeciej jej wysokości, pod
powierzchnią pozostaje ponad 4.000 metrów.
Zachwyceni będą z pewnością wielbiciele wędrówek. Specjalnością Madery
są szlaki wyznaczone przez lewady.
 Lewady to kanały, którym woda z północnych, chłodniejszych stoków gór
przeprowadzana jest na nasłonecznione stoki południowe, gdzie
uprawiane są od wieków winogrona, bananowce, trzcina cukrowa, warzywa
i owoce. Wykuwane były w skałach pod niewielkim kątem, by woda mogła
wolno spływać i nawadniać uprawy. System lewad tworzony od XVI wieku
liczy dziś około 1.400 km (inne źródła mówią o prawie 2.500 km). Do
dziś nie utracił on swego podstawowego przeznaczenia. Dodatkowa lewady
stały się atrakcja dla turystów - ścieżki wzdłuż kanałów stały się
szlakami pieszych wędrówek. Istnieją różne stopnie trudności tras.
Czasem są szerokie i wygodne, czasem wąskie i prowadzą nad
przepaściami lub w tunelach. Na niektóre trasy można wybierać się
tylko z przewodnikami. Dzięki lewadom można dotrzeć w głąb wyspy,
gdzie czeka bogata przyroda.
Kolejna atrakcją Madery jest Laurissilva, czyli las laurowy. Pochodzi
on z okresu trzeciorzędu i przetrwał ostatnie zlodowacenie wyłącznie
na Maderze, Wyspach Kanaryjskich i Wyspach Zielonego Przylądka. Rosną
w nim przede wszystkim trzy gatunki: Laurus Azorica, Ocotea Foentes i
Persea Indica. Jest to park narodowy o powierzchni 15.000 ha. 2
grudnia 1999 roku Laurissilva została wpisana na listę światowego
dziedzictwa UNESCO. Znaczenia drzew laurowych dla wyspy nie sposób
przecenić, ponieważ podczas wegetacji dzięki kondensacji pary wodnej
wydzielają one do otoczenia od 15 do 25 litrów słodkiej wody każdego
dnia. Woda wydzielana przez puszczę Laurissilva oraz wody deszczowe są
głównym źródłem słodkiej wody na wyspie.
|
strona: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
oceń artykuł:
|
skomentuj artykuł:
|
komentarze do artykułu:
|
| | 7. | 2009-11-06 08:56:30 | gość: Roman
| Przepiękny przewodnik po Maderze, jakiej nie znamy.Podziwiam wiedzę i sposób narracji.Pozdrawiam i czekam na inne reportaże z podróży.
|
| | 6. | 2009-09-29 22:13:38 | gość: Edward
| Byłem w lipcu w zdecydowanie większości opisywanych tu miejsc i rzeczywiście opis w sposób poglądowy, aczkolwiek realistycznie oddaje klimat tej wyspy. Jest to po prostu cudowne miejsce na Ziemi. Widoki ze szlaku na Pico de Ruiva , a mieliśmy lazur na niebie ;-) były zapierające dech w piersi. A smak czarnej espady i wina pozostanie niezapomniany.Dzięki za artykuł.
|
| | 5. | 2009-07-06 11:31:35 | gość: jaceko
| Muzeum wierorybnicze w tej chwili jest remontowane - nieczynne chyba do jesieni
|
| | 4. | 2009-04-11 12:23:54 | gość: Paulina
| Nie wiem czego się czepiacie ten artukuł jest narawde ok i nic mu nie brakuje [żal]
|
| | 3. | 2008-10-19 12:05:35 | gość:
| Bardzo dobry i pożyteczny artykuł na pierwszy kontakt z Maderą. Jeśli odczuwa potrzebę pogłębienia wiedzy o bardziej praktyczne informacje, polecam stronę:
www.mojamadera.republika.pl
|
| | 2. | 2008-08-08 00:12:01 | gość: Grzes
| Sporo ciekawych informacji. Pomógł. Choć warto doczytać więcej po googlach.
|
| | 1. | 2008-07-22 13:34:52 | gość:
| muzeum kolumba jest NIECZYNNE w poniedzialki!
|
|
|
|
